Zijn stijl deed Nanne en mij denken aan Jeroen van Merwijk en dat ging vooral op voor de liedjes. Zijn teksten zijn wat grover en sneller en, nouja, anders. Volgens mij heb ik hem toevallig gevonden in de gids van de Oosterpoort toen ik kaartjes uitzocht om te bestellen. Hij heeft het Groninger studenten cabaret festival gewonnen in 2006 en dit is zijn eerste avondvullende voorstelling.

In het Kruithuis waren Nanne en ik nog niet eerder geweest, het was me zelfs nooit opgevallen dat de Stadsschouwburg een achteringang heeft! Ondanks het ontbreken van een nooduitgangbordje (wat we gelukkig pas achteraf constateerden) en naar mijn smaak iets te smalle stoelen die iets te dicht bij elkaar stonden had het wel een goede sfeer. Je zit dicht bij het toneel, dat maakt het verhaal intiemer.

Voor sommigen was het helaas een beetje te intiem, een mevrouw vond het nodig midden in Johans verhaal te vragen waarom er een wit “puzzelstukje” in de vorm van een kruis op de grond was geplakt. Kon ze dat niet na afloop vragen of zelf een logische verklaring bedenken? Goossens was even de kluts kwijt maar loste het wel met humor op, dat hadden sommige andere cabaretiers vast minder subtiel gedaan…

“En daarna hebben ze lekker de hele middag geBobRosst.”

“Laten we een theorie bedenken waardoor twijfelen ineen tóch heel goed voor je blijkt te zijn!”

“Hoebahop? Hoezo ‘hoebahop’? Wat bedoel je daar precies mee?”

“Dat doen wij bij ons heel anders.”

(...)

Deze post gaat hier verder: Paulien Cornelisse in Drachten